Nie istnieje żaden opublikowany, wieloetapowy proces kredytowy. Faktycznym kryterium selekcji jest to, że bank musi już zgodzić się na sfinansowanie 70–85% projektu — społeczność uzupełnia kwotę, której bank nie sfinansuje, co ma swoje dobre i złe strony: bank zweryfikował transakcję, ale społeczność przejmuje część, której bank odmówił. Od sierpnia 2024 r. każda oferta posiada ocenę bezpieczeństwa w skali od AAA do BBB, określającą jakość zabezpieczenia, choć metoda jej ustalania nie została opublikowana, a strony projektów są dostępne wyłącznie po zalogowaniu. Recenzenci twierdzą, że deweloperzy, którzy wcześniej ogłosili upadłość, otrzymali ponowne finansowanie, a na liście upadłości rzeczywiście widnieją nazwiska powtarzających się kredytobiorców. Niemiecki sąd apelacyjny potwierdził, że platformy nie muszą dogłębnie weryfikować projektów pod kątem ekonomicznym — jest to prawny limit tego, czego można oczekiwać.

Znaczące i trwałe. Trustpilot ocenia dagobertinvest na 1,7 w skali 5; użytkownicy serwisu investmentcheck przyznają mu 0,18 na 5 na podstawie 11 recenzji; średnia z serwisu porównawczego brokerów wynosi 2,81 na 5. Powtarzające się motywy w co najmniej czterech niezależnych źródłach: systemowe opóźnienia w spłatach (jeden serwis agregujący stwierdził, że około 70% recenzji o nich wspomina), portfele, w których opóźnione i niewypłacalne pozycje przeważają nad tymi przynoszącymi zyski, słaba komunikacja — informacje o projektach rzekomo zniknęły po ponownym uruchomieniu strony internetowej — oraz słaba weryfikacja, w wyniku której deweloperzy wielokrotnie dopuszczający się niewypłacalności ponownie otrzymywali finansowanie. Niemiecki inwestor, który zainwestował 14 500 euro w trzy projekty, złożył pozew, zarzucając udzielenie fałszywych porad; wygrał w pierwszej instancji, ale sąd apelacyjny w Stuttgarcie uchylił ten wyrok na korzyść platformy, potwierdzając, że platformy mają obowiązki pośredników, a nie doradców. W spółce macierzystej walne zgromadzenia akcjonariuszy były wielokrotnie odkładane, a ostatnio odwołano je z powodu brakujących dokumentów. Tymczasem materiały dotyczące obligacji grupy wskazują na ocenę 9,3 na 10 na podstawie 1 680 recenzji — jest to zlecona, historyczna liczba, która kłóci się z każdą niezależną oceną.

Współzałożyciel Andreas Zederbauer, były menedżer bankowy, pełni funkcję dyrektora generalnego i został jedynym zarejestrowanym dyrektorem zarządzającym w maju 2026 r., kiedy to wieloletni współdyrektor Christian Bruckner został wykreślony z rejestru spółek (w momencie przeprowadzania badania nadal figurował on na stronie internetowej). Spółką zależną zajmującą się windykacją kieruje Christof Bader, były szef działu prawnego. Spółka operacyjna jest w całości własnością dagobertinvest AG, której właścicielami są jej założyciele oraz kilkuset drobnych akcjonariuszy z dwóch emisji akcji skierowanych do inwestorów detalicznych. Zespół zmniejszył się z 35 osób w 2022 r. do tego, co grupa określa obecnie jako małą, wydajną i opartą na sztucznej inteligencji organizację — większość komunikacji z inwestorami jest obecnie zautomatyzowana.

Pierwszą reakcją na opóźnienie w realizacji projektu jest przedłużenie terminu — zazwyczaj o sześć miesięcy, za co naliczana jest dodatkowa opłata w wysokości 1,25% rocznie, choć terminy te bywały znacznie dłuższe: jeden z projektów trwał 38 miesięcy, podczas gdy pierwotny plan zakładał 24 miesiące. Po upływie 90 dni zaległości od przedłużonego terminu pożyczka uznaje się za niespłaconą i przekazywana jest do wewnętrznej agencji windykacyjnej, finansowanej z rocznej opłaty serwisowej w wysokości 0,5%, która egzekwuje wszelkie istniejące zabezpieczenia. Bilans jest ponury: około 70 spraw sądowych do połowy 2023 r., 700 000 euro kosztów prawnych i windykacyjnych do końca 2023 r., przy czym – jak sama platforma przyznaje – bez znaczących sukcesów, a wskaźnik odzysku ani kwota odzyskanych środków nigdy nie zostały opublikowane. W przypadku pożyczek podporządkowanych egzekucja często nie ma na co się opierać.

Sama inwestycja nie wiąże się z żadną prowizją za wejście ani wyjście, ale obowiązuje obowiązkowa opłata serwisowa w wysokości 0,5% rocznie od środków zainwestowanych, obejmująca realizację umowy, zarządzanie papierami wartościowymi oraz przechowywanie — przy kuponie w wysokości 8% stanowi to jedną szesnastą całkowitej stopy zwrotu. Stopy zwrotu są podawane przed opodatkowaniem: projekty niemieckie podlegają 26,375% potrąceniu u źródła, a projekty szwajcarskie – 35% (częściowo podlegające zwrotowi); inwestorzy austriaccy samodzielnie zajmują się rozliczeniami podatkowymi. Nie ma opłaty za wcześniejsze wyjście z inwestycji, ponieważ wcześniejsze wyjście jest niemożliwe. Inwestorzy zgłaszają również spory dotyczące tego, kto pokrywa koszty pozwów zbiorowych w przypadku niepowodzenia projektów — platforma twierdzi, że opłata za obsługę pokrywa koszty egzekucji, jednak recenzenci wskazują na niespójności.