Nie ma tu selekcji projektów w tradycyjnym sensie. Kredyty są najpierw zatwierdzane i w całości finansowane przez firmy pożyczkowe – głównie grupę Wandoo Finance, której systemy automatycznie przetwarzają ponad 99 procent wniosków – a następnie Swaper wystawia na sprzedaż prawo do spłaty już istniejących kredytów. Inwestorzy nigdy nie mają wglądu w dane kredytobiorców, nie mogą wybierać poszczególnych kredytobiorców ani oceniać ryzyka; wszyscy płacą stałą stawkę ustaloną przez platformę. Swaper nie publikuje żadnych kryteriów przyjmowania firm pożyczkowych ani nie przypisuje im klas ryzyka. Jedynym pożyczkodawcą spoza powiązanej grupy jest One Leasing, mała firma zajmująca się leasingiem pojazdów z Macedonii Północnej, dodana w 2022 roku. W praktyce to grupa decyduje, które z jej pożyczek otrzymają inwestorzy.

Firma Companisto została założona w Berlinie w czerwcu 2012 roku przez dwóch prawników, Davida Rhoerta i Tamo Zwinge, którzy kierują nią do dziś – to czternastoletnia ciągłość założycielska, co jest rzadkością na tym rynku. Przed założeniem Companisto stworzyli i sprzedali start-up partycard; Zwinge praktykował prawo w kancelarii CMS Hasche Sigle. W skład kierownictwa firmy wchodzą: Christoph Schweizer, dyrektor ds. inwestycji z ponad 20-letnim doświadczeniem w branży venture capital, dyrektor ds. technologii Cristian Irimia oraz dyrektor ds. operacyjnych Sarah Buge. Siedziba firmy znajduje się w dzielnicy Berlin-Kreuzberg; tożsamość jej udziałowców nie jest podawana do wiadomości publicznej.

Nie odnotowano żadnych skandali, działań organów nadzorczych ani strat inwestorów, jednak opinie są negatywne, a prawdziwym powodem do niepokoju jest ostatni kierunek rozwoju sytuacji. W sierpniu 2026 r. ocena Swaper na Trustpilot wynosiła 2,6 na 5 na podstawie 38 recenzji, przy czym prawie połowa z nich miała jedną lub dwie gwiazdki. Najczęstsze skargi dotyczą środków pozostających bez inwestycji – których mediana wynosiła 7,1 procent portfeli, czyli trzykrotnie więcej niż średnia branżowa – niskiej płynności na rynku wtórnym oraz ograniczonej przejrzystości w odniesieniu do grupy stojącej za pożyczkami. Ważniejsza kwestia ma charakter strukturalny: podstawowa stopa procentowa została obniżona z 14 do 12 procent w lipcu 2025 r., a następnie do 10 procent w listopadzie 2025 r.; próg lojalnościowy został podwyższony pięciokrotnie ze skutkiem wstecznym w styczniu 2026 r., a miesięczne finansowanie spadło o 85 procent w okresie do lipca 2026 roku bez żadnego wyjaśnienia ze strony platformy. Na jednej ze stron monitorujących 36 procent inwestorów Swaper zadeklarowało, że zamierza zmniejszyć swoje pozycje lub całkowicie z nich wyjść.

Spółka Swaper Platform OU jest w całości własnością Mariny Tjulinovej, która od 2019 roku jest jej jedyną udziałowczynią. Z estońskich i łotewskich rejestrów spółek wynika, że jest ona również członkiem zarządu i współwłaścicielką firmy posiadającej około 14 procent udziałów w grupie Wandoo Finance – grupie, której pożyczki sprzedaje Swaper – o czym sama platforma nigdzie nie wspomina. Aigars Boruks, posiadający 16-letnie doświadczenie w branży fintech, bankowości i audycie w takich firmach jak SEB, Deloitte i Swedbank, został dyrektorem generalnym w marcu 2026 roku, zastępując Indreka Puolokainena, który kierował platformą od 2020 roku. Większościowy właściciel samej spółki Wandoo nie został publicznie ujawniony.

Czterech kredytodawców, z których tylko jeden inwestuje własne środki. Wandoo Finance Group jest największym kredytodawcą, z udziałem wynoszącym 38% portfela: jest to łotewsko-hiszpański kredytodawca udzielający krótkoterminowych kredytów konsumenckich, zatrudniający 146 pracowników, osiągający przychody w wysokości około 61 mln EUR, zysk w wysokości 3,7 mln EUR oraz dysponujący kapitałem własnym w wysokości 11 mln EUR, co stanowi około siedemnastu procent jego bilansu. Jej rezerwy na kredyty zagrożone potroiły się w 2025 r. do 32,4 mln EUR, a audyt podpisuje niewielka łotewska firma, a nie międzynarodowa. Każda z jej pożyczek na platformie Swaper figuruje jako aktualna, co nie było prawdą rok temu, kiedy 23% z nich było zaległych. Wandoo Peru to nowicjusz budzący obawy: firma założona w 2025 r., zatrudniająca piętnastu pracowników, udzielająca pożyczek w wysokości od 200 do 400 soli peruwiańskich na trzydzieści dni, a już 30% portfela stanowi 41,6% kredytów zaległych. SW Finance to spółka zależna platformy Swaper, posiadająca licencję w Estonii; stanowi 31% portfela, a 98,5% jej pożyczek jest spłacanych terminowo. One Leasing w Macedonii Północnej to licencjonowany leasingodawca pojazdów, z zabezpieczeniem w postaci samochodu; jedyny pożyczkodawca z własnym wkładem (10%) i udziałem wynoszącym 0,02% portfela. Tego rodzaju pożyczki krótkoterminowe wszędzie wiążą się z poważnymi stratami, więc dwucyfrowy odsetek kredytów zagrożonych jest w tej branży normą; nienormalne jest natomiast to, że pożyczkodawca działający zaledwie od roku osiąga jedną trzecią udziału w platformie.

Po zamknięciu rundy finansowania środki trafiają do startupu i stają się jego kapitałem obrotowym – nie ma już mowy o chronionym koncie. W tym momencie do gry wkracza najsilniejsza cecha Companisto: firmy, które otrzymały finansowanie, muszą publikować kwartalne raporty dla inwestorów obejmujące przychody, zysk brutto, płynność finansową oraz postępy w realizacji planu; za nieprzestrzeganie tych wymogów grożą kary umowne, a wskaźnik terminowości wynosi 94,6 procent. Inwestorzy głosują wspólnie w sprawie ważnych wydarzeń – sprzedaż KoRo wymagała poparcia ponad 75 procent. Jeśli firma poniesie porażkę, inwestorzy z wierzytelnościami podporządkowanymi zajmują pozycję za wszystkimi innymi wierzycielami i w praktyce nie odzyskują nic; własne wytyczne Companisto w takim przypadku dotyczą odliczenia straty od podatku, a nie odzyskania pieniędzy.

Gdy już posiadasz wierzytelność, firma pożyczkowa pobiera spłaty od pożyczkobiorcy i przekazuje je wraz z odsetkami. Jeśli spłata jest opóźniona o 60 dni, firma pożyczkowa musi odkupić wierzytelność po pełnej wartości wraz z naliczonymi odsetkami – a taki wykup nigdy nie zawiódł w całej historii platformy. Wiarygodność tej obietnicy zależy wyłącznie od firmy, która ją składa: spoczywa ona na poszczególnych spółkach zależnych Wandoo w Polsce, Hiszpanii i Rumunii lub na małej spółce zależnej Swaper, a nie na skonsolidowanym bilansie grupy; nie opublikowano też żadnej gwarancji na poziomie grupy. Pożyczki, które pozostają niespłacone po wykupie, są sprzedawane firmom windykacyjnym. Inwestorzy nie otrzymują sprawozdań dotyczących poszczególnych pożyczek – jedynie kwartalne raporty grupy.

Dwie kwestie organizacyjne, o których warto wiedzieć. Mieszkańcy Estonii oraz wszyscy inwestorzy z Polski – największego rynku pożyczkowego Swaper – nie mogą inwestować z powodów, których platforma nie ujawniła, choć nowy dyrektor generalny zasugerował, że wykluczenie Estonii może zostać ponownie rozpatrzone. Ponadto spółka Swaper Platform OU nie złożyła własnego sprawozdania finansowego za rok 2025 do końca sierpnia 2026 r., czyli dwa miesiące po upływie ustawowego terminu obowiązującego w Estonii – co nie świadczy dobrze o platformie, której działalność opiera się na ujawnianiu informacji na poziomie grupy.

Swaper nie pobiera od inwestorów żadnych opłat: nie ma opłat za rejestrację, wpłatę środków, inwestowanie, korzystanie z funkcji automatycznego inwestowania, wypłatę środków ani sprzedaż na rynku wtórnym. Platforma zarabia natomiast na grupie pożyczkowej – z danych finansowych Wandoo wynika, że w 2024 r. firma ta zapłaciła Swaperowi około 1,6 mln euro opłat platformowych, co oznacza, że dochody Swapera zależą od grupy, której pożyczki sprzedaje. Rzeczywiste koszty są pośrednie: środki często pozostają niezainwestowane z powodu braku wystarczającej liczby pożyczek – zazwyczaj stanowi to około 7 procent portfela, co obniża zwroty – a koszty wymiany walut innych niż euro i funty ponosisz Ty. Swaper nie dostarcza raportów podatkowych, więc zadaniem inwestora jest samodzielne rozliczenie dochodów z odsetek.