16000
investeerders
Loanch is een peer-to-peer-kredietplatform dat in 2024 is opgericht en dat Europese beleggers delen van kortlopende consumentenkredieten uit Maleisië en Indonesië aanbiedt. Vanaf 10 euro kopen beleggers vorderingen op leningen met een looptijd van één tot vier maanden van drie kredietverstrekkers – Tambadana, AhaPay en het momenteel opgeschorte Ammana – tegen geadverteerde rentes tot ongeveer 13,7% per jaar, maandelijks uitbetaald, met een beloofde terugkoop van leningen die achterstand oplopen.
Sinds maart 2026 wordt het platform vanuit Zagreb beheerd door Przemek Savjetovanje d.o.o., een Kroatisch adviesbureau met een kapitaal van 5.000 euro dat persoonlijk eigendom is van de CEO van Loanch; daarvoor werd het vanuit Hongarije beheerd.
Onafhankelijke onderzoekers melden dat alle drie de kredietverstrekkers – en, volgens twee bronnen, het platform zelf – eigendom zijn van Fingular, een groep uit Singapore waarvan de oprichter eerder Cashwagon leidde, een kredietverstrekkingsgroep waarvan de mislukkingen Europese beleggers in 2020 miljoenen hebben gekost op een ander platform.
Loanch maakt hier zelf niets van bekend en beschikt in geen enkel land over een vergunning: de EU-regels voor crowdfunding of MiFID hebben geen betrekking op consumentenkrediet, dus een dergelijke vergunning is voor het bedrijf zelfs niet verkrijgbaar.
Er is geen depositobescherming of compensatieregeling en er is geen secundaire markt.
Sinds de lancering is er ongeveer 115 miljoen euro geïnvesteerd door 16.000 beleggers.
Beleggen is gratis; Loanch verdient aan het verschil tussen de rentetarieven voor Aziatische kredietnemers en wat beleggers ontvangen, en geeft veel uit aan bonussen en commissies voor partners.
Er valt geen echt selectieproces te beschrijven, omdat er geen onafhankelijke partij is die leningen selecteert. Loanch vermeldt leningen die al zijn verstrekt door drie kredietverstrekkers die door onafhankelijke onderzoekers worden ingedeeld in dezelfde groep die eigenaar is van het platform – dus 'een kredietverstrekker aan boord halen' betekent dat de groep besluit zichzelf te financieren via haar eigen retailkanaal. De door het platform gehanteerde norm is contractueel, niet financieel: kredietverstrekkers moeten een terugkoopgarantie van 30 dagen bieden. Per kredietverstrekker wordt het volgende gepubliceerd: land, gemiddelde rentevoet en enkele rapporten – maar voor twee van de drie ontbreken de eigenaar, licentiegegevens, kredietvolumes en het behouden aandeel. Toen Ammana in maart 2026 stopte met het verstrekken van nieuwe leningen, kregen beleggers simpelweg de instructie om hun instellingen voor automatisch beleggen aan te passen.
Aanzienlijk en concreet. Begin 2026 werden opnames door beleggers wekenlang geblokkeerd; het platform schreef dit toe aan een upgrade van het betalingssysteem, maar de vergunning van zijn betalingsprovider Quicko werd op 21 januari 2026 ingetrokken omdat het bedrijf zijn activiteiten niet prudent beheerde, en in mei 2026 werd Quicko op de nationale sanctielijst van Polen geplaatst vanwege vermeende Russische geldstromen – in de Poolse besluiten wordt Loanch niet bij naam genoemd, maar het verband is door recensenten gedocumenteerd. Een gespecialiseerde website geeft haar beoordeling de titel ‘Waarom je er vanaf moet blijven’; een andere sluit Loanch ronduit uit van haar lijst met veilige platforms. Trustpilot geeft een score van 2,9 op 5 op basis van slechts negen beoordelingen per augustus 2026, waaronder een onopgeloste klacht over een opname. Het geverifieerde achtergrondverhaal weegt het zwaarst: de vorige onderneming van de oprichter van de groep, Cashwagon, kwam in 2020 in gebreke bij Mintos – ongeveer 9,4 miljoen euro aan Europese retailblootstelling, ruwweg 5,9 miljoen euro verlies, en één vestiging die door de Vietnamese autoriteiten werd gesloten.
De publieke gezichten zijn CEO Przemyslaw Januszaniec – die tevens persoonlijk eigenaar is van de Kroatische werkmaatschappij –, CFO Petar Brkic, die bij de verhuizing naar Zagreb in maart 2026 in dienst trad, COO Jakub Cernik en oprichter Nik Sinickis, die nu hoofd product is. De namen die er echt toe doen, komen niet op de site voor: Fingular, de groep uit Singapore die volgens onafhankelijke onderzoekers eigenaar is van de kredietverstrekkers en het platform, is opgericht door Maxim Chernushchenko – voorheen CEO van Cashwagon, wiens kredietverstrekkers in 2020 failliet gingen op het Mintos-platform – met de Russische zakenman Vadim Gurinov als medeoprichter. Ook op de eigen website van Fingular wordt Loanch niet genoemd; het verband is alleen gedocumenteerd door externe onderzoekers.
Drie kredietverstrekkers, die allemaal eigendom zijn van het in Singapore gevestigde Fingular, dat ook eigenaar is van Loanch. Tambadana is veruit de grootste met 93,6 procent van de portefeuille; het is een Maleisische verstrekker van kortlopende consumentenkredieten met 214,3 miljoen euro aan geplaatste leningen en 65,4 miljoen euro aan via het platform gefinancierde leningen. Uit de jaarrekening over het boekjaar 2024 bleek een terugkeer naar winst van ongeveer 2,18 miljoen ringgit, ongeveer 440.000 euro, maar het eigen vermogen bedroeg slechts 2,5 procent van de activa, de schuld was 38,9 keer het eigen vermogen, de bijzondere waardeverminderingen bedroegen 38,6 procent van de omzet en het voorzieningspercentage lag op 9,7 procent. Sinds het boekjaar 2024 publiceert het bedrijf managementverslagen in plaats van gecontroleerde jaarrekeningen. AhaPay is een Maleisische „koop nu, betaal later“-kredietverstrekker. Uit de jaarrekening voor het boekjaar 2025 bleek een verlies van ongeveer 3,9 miljoen ringgit, een negatief eigen vermogen van ruwweg 630.000 euro en voorzieningen ter hoogte van 192 procent van de omzet; terugkoop is alleen mogelijk indien de financiële draagkracht dit toelaat. Ammana in Indonesië heeft de verstrekking van nieuwe leningen opgeschort; uit de laatste controle, over 2023, bleek een verlies van ongeveer 4,1 miljoen USD en een negatief eigen vermogen van ongeveer 6,4 miljoen USD, waardoor de passiva de activa ruimschoots overschreden. Geen van de drie noemt de naam van de accountant of publiceert een percentage aan oninbare vorderingen.
De enige bescherming is de terugkoopregeling: achterstallige leningen worden teruggekocht door de kredietverstrekker die ze heeft verstrekt. Drie problemen, allemaal afkomstig uit de eigen documenten van Loanch. In de marketing wordt gesproken over 30 dagen achterstand; in de risicoverklaring staat 60. In de voorwaarden staat dat de verplichting uitsluitend bij de kredietverstrekker ligt – Loanch geeft geen enkele garantie. En er is geen groepsgarantie achter de kredietverstrekkers, waarvan er twee in hun laatste jaarrekening een kapitaal van minder dan nul lieten zien; de derde, die nu bijna alle nieuwe kredietverlening voor zijn rekening neemt, heeft een kapitaal dat gelijk is aan 2,5% van zijn kredietportefeuille, terwijl 12% wordt gereserveerd voor oninbare vorderingen. De kredietnemers betalen terug in ringgit en roepia, terwijl u euro’s tegoed hebt, en er wordt geen valutabescherming vermeld – een valutadaling komt ten laste van diezelfde kwetsbare kredietverstrekkers.
Loanch brengt beleggers geen kosten in rekening – geen kosten voor stortingen, opnames of beleggingen, en er wordt geen belasting ingehouden. Maar dat ‘nul’ is de huidige gang van zaken, geen belofte: in de voorwaarden staat uitdrukkelijk dat er kosten kunnen worden ingevoerd, en de kosten voor valutaconversie bij stortingen in andere valuta dan de euro komen voor jouw rekening via de niet bij naam genoemde betalingsprovider. De werkelijke economische realiteit zit verborgen in de spread: bij kortlopende consumentenkredieten in Maleisië en Indonesië betalen kredietnemers veel meer dan de 11 tot 14 procent die aan beleggers wordt doorberekend, en het verschil financiert de kredietverstrekkers, het platform en enkele van de grootste affiliate-commissies in de sector. Er wordt niets gepubliceerd over die spread, noch over de werkelijke tarieven voor de kredietnemers.
